Słownik terminów fachowych

1) VoIP (ang. Voice over Internet Protocol) to technologia cyfrowa umożliwiająca przesyłanie dźwięków mowy
za pomocą łączy internetowych lub dedykowanych sieci wykorzystujących protokół IP, popularnie nazywana "telefonią internetową".

2) IP (ang. Internet Protocol) to protokół komunikacyjny warstwy sieciowej modelu OSI (warstwy internet w modelu TCP/IP). Dane w sieciach IP są wysyłane w formie bloków określanych mianem pakietów.

3) Hotspot (ang. hot spot - "gorący punkt") - otwarty i dostępny publicznie punkt dostępu umożliwiający dostęp
do internetu za pomocą sieci bezprzewodowej (WiFi).

4) Wi-Fi (ang. Wireless Fidelity) - zestaw standardów stworzonych do budowy bezprzewodowych sieci komputerowych. Szczególnym zastosowaniem WiFi jest budowanie sieci lokalnych opartych na komunikacji radiowej. Jej zasięg wynosi od kilku do kilkuset metrów, przepustowość sięga 108 Mb/s, transmisja odbywa się
na dwóch kanałach jednocześnie.

5) WiMAX (ang. Worldwide Interoperability for Microwave Access) to technologia bezprzewodowej, radiowej transmisji danych. Maksymalna przepustowość technologii WiMAX zbliżona jest do 75 Mb/s. W Polsce wynosi do 4 Mb/s,
a jest to spowodowane dystrybutorami internetu posługującymi się tą technologią.

6) Quality of Service (ang. Quality of Service - "jakość usług") - wymagania nałożone na połączenie komunikacyjne, realizowane przez daną sieć telekomunikacyjną.
Aby zapewnić QoS, stosowane są następujące mechanizmy:

  • kształtowanie i ograniczane przepustowości,
  • zapewnienie sprawiedliwego dostępu do zasobów,
  • nadawanie odpowiednich priorytetów poszczególnym pakietom wędrującym przez sieć,
  • zarządzanie opóźnieniami w przesyłaniu danych,
  • zarządzanie buforowaniem nadmiarowych pakietów: DRR, WFQ, WRR,
  • określenie charakterystyki gubienia pakietów,
  • unikanie przeciążeń: Connection Admission Control (CAC), Usage Parameter Control (UPC).

7) Protokół ATM (ang. Asynchronous Transfer Mode) to szerokopasmowa technologia komunikacyjna, dzięki której możliwe jest przesyłanie danych interakcyjnych, różnej wielkości plików, sygnału wizyjnego, a także możliwa jest transmisja głosu. Jest to standard, który obecnie może być stosowany w sieciach lokalnych LAN, miejskich MAN a nawet rozległych WAN. Informacja w tym standardzie przesyłana jest w postaci krótkich pakietów zaopatrzonych w nagłówek o minimalnej wielkości (48 bajtów informacji + 5 bajtów nagłówka).

8) Urząd Regulacji Telekomunikacji i Poczty - po przekształceniu (14 stycznia 2006 r. ) Urząd Komunikacji Elektronicznej jest organem regulacyjnym w zakresie działalności pocztowej, telekomunikacyjnej i gospodarki częstotliwościowej oraz kontroli spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej.

Zakres zadań Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej został określony w ustawie z dnia 29 grudnia 2005 r.
o przekształceniach i zmianach w podziale zadań i kompetencji organów państwowych właściwych w sprawach łączności, radiofonii i telewizji (Dz. U. Nr 267, poz. 2258), w ustawie z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.) oraz w ustawie z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z 2003 r. Nr 130, poz. 1188 z późn. zm.).
Ponadto ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności (Dz. U. z 2002 r. Nr 166, poz. 1360 z póżn. zm.) ustanowiła Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej organem wyspecjalizowanym w zakresie kontroli wyrobów emitujących lub podatnych na emisję pola elektromagnetycznego, w tym aparatury i urządzeń telekomunikacyjnych wprowadzonych do obrotu handlowego. Dodatkowo ustawa z dnia 13 kwietnia 2007 r.
o kompatybilności elektromagnetycznej (Dz. U. Nr 82, poz. 556) określiła warunki zachowania przez urządzenia zdolności do zadowalającego działania w określonym środowisku elektromagnetycznym bez wprowadzania do tego środowiska niedopuszczalnych zaburzeń elektromagnetycznych.

Więcej: http://www.urtip.gov.pl/

9) Router (po polsku - ruter, trasownik) - urządzenie sieciowe pracujące w trzeciej warstwie modelu OSI, pełniące rolę węzła komunikacyjnego, służącego do rozdzielenia sygnału i rozgałęzienia połączeń sieciowych. Proces kierowania ruchem nosi nazwę trasowania, routingu lub rutowania.

10) Access Point (ang. punkt dostępu) - urządzenie zapewniające stacjom bezprzewodowym dostęp do zasobów sieci za pomocą bezprzewodowego medium transmisyjnego (częstotliwości radiowe).
Access point jest także mostem łączącym sieć bezprzewodową z siecią przewodową (najczęściej Ethernet).
W związku z tym każdy access point ma minimum dwa interfejsy: interfejs bezprzewodowy komunikujący się
z sieciami standardu 802.11 oraz drugi służący połączeniu AP z siecią przewodową. Stacjami łączonymi w sieć bezprzewodową za pomocą punktów dostępowych są komputery wyposażone w bezprzewodowe karty sieciowe. Zazwyczaj są to laptopy lub palmtopy, choć niekiedy stacjami bywają także komputery stacjonarne, a sieć bezprzewodowa stosowana jest w celu uniknięcia zbytniego okablowania. Niektóre bardziej zaawansowane technicznie punkty dostępowe dodatkowo mogą mieć interfejsy LAN lub DSL. Sporo AP ma także kilka interfejsów bezprzewodowych, co umożliwia zwiększenie przepływności sieci na danym obszarze za pomocą przypisania interfejsom bezprzewodowym niezachodzących na siebie kanałów. Punkty dostępowe mogą komunikować się
ze sobą, co umożliwia budowę bardzo rozległych sieci bezprzewodowych.
Dodatkowo większość produkowanych aktualnie punktów dostępowych wyposażonych jest również w wbudowany router, który umożliwia tworzenie sieci mieszanych (sieć wykorzystująca więcej niż jedną technologię sieciową
np. sieć bezprzewodowa i Ethernet). Podstawową funkcją AP jest konwersja ramek sieci bezprzewodowej na inny rodzaj ramek (zazwyczaj ramki Ethernetu). Zależnie od modelu mogą mieć wiele innych pożytecznych funkcji. Niemal każdy punkt dostępowy wyposażony jest w serwer DHCP przydzielający adres sieciowy stacji zaraz po jej połączeniu z AP, część ma też umiejętność translacji adresów prywatnych na publiczne (NAT), wiele ma możliwość buforowania ramek w celu oszczędzania energii stacji (jest to duża zaleta w przypadku, gdy stacjami są zasilane
z baterii laptopy, przejście w ten tryb oszczędnościowy odbywa się poprzez wysłanie ramki zawierającej
w nagłówku ustawiony bit zarządzania energią.

11) Bramka VoIP to rodzaj urządzenia telekomunikacyjnego, którego głównym zadaniem jest umożliwienie wykonywania połączeń telefonicznych tradycyjnym aparatem telefonicznym PSTN za pośrednictwem VoIP.
Bramka VoIP posiada co najmniej 2 złącza:

  • port FXS czyli standardowy port z gniazdem RJ-11, do którego podłącza się aparat telefoniczny,
  • port WAN do podłączenia Internetu. Najczęściej jest to gniazdo RJ-45 w standardzie Ethernet z dostępem
    do Internetu.

Bramka VoIP zamienia więc analogowy sygnał mowy oraz sygnały wybierania numeru telefonicznego na sygnały VoIP. Dzięki temu można korzystać z telefonii VoIP nie posiadając nawet komputera. Bramki mogą korzystać          z różnych wersji protokołów VoIP, jednak najczęściej jest to SIP, oraz z różnych kodeków.
Czasami bramki VoIP posiadają inne złącza:

  • więcej portów FXS umożliwiających podłączenie kilku aparatów telefonicznych i prowadzenie kilku rozmów jednocześnie,
  • porty ISDN umożliwiające podłączenie aparatów ISDN oprócz aparatów analogowych lub zamiast nich,
  • port FXO, dzięki któremu można bramkę podłączyć do linii miejskiej lub centrali PBX,
  • port LAN do którego podłączamy komputer. Dzięki temu abonent posiadający tylko jeden wolny port
    do podłączenia komputera z Internetem może podłączyć komputer do portu LAN, a bramka przekazuje dane pomiędzy komputerem a Internetem portami LAN i WAN,
  • port DSL,
  • port USB,
  • wbudowana sieć bezprzewodowa.

Bramki VoIP poza usługą dzwonienia oferują czasami inne usługi dodatkowe:

  • wbudowany serwer HTTP umożliwiający konfigurację urządzenia,
  • wbudowany serwer lub klient DHCP,
  • wbudowany router,
  • wbudowany NAT,
  • wbudowany DNS,
  • praca jako most,
  • prezentacja numeru rozmówcy,
  • funkcja call transfer,
  • funkcja call forward,
  • obsługa faksów,
  • zarządzanie pasmem QoS, traffic shaping,
  • możliwość wykonywania połączeń przez linię FXO a nie przez VoIP,
  • odbieranie połączeń przychodzących linią FXO,
  • możliwość zdefiniowania kilku dostawców usługi VoIP,
  • monitorowanie przeprowadzonych połączeń lub przesyłanych danych,
  • wbudowana zapora sieciowa.

Dzięki bramkom VoIP można korzystać ze znacznie tańszej telefonii VoIP za pośrednictwem tradycyjnego telefonu nie posiadając nawet komputera. Producentami bramek VoIP są między innymi Avaya, AVM, AVSystem, Cisco, DGT, D-Link, Grandstream, Linksys, MaxCom, Motorola, U.S. Robotics, Siemens, Sipura, Asus.
 

*definicje powstały w oparciu o informacje zawarte w encyklopedii - wikipedia.